Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2016/4763 K.2017/774

Resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından hükümlü ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 204/1, 158/1 -f, 35/2, 62 (iki kez), 52/2. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis, 1 yıl 3 ay hapis ve 5.600,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hükümlünün cezalarının aynı Kanun'un 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına dair, Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/04/2013 tarihli ve 2012/549 esas, 2012/182 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 16.02.2016 gün ve 94660652-105-07-12784-2015 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26/02/2016 gün ve 2016/71377 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre,

Hükümlünün adlî sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/04/2009 tarihli ve 2005/530 esas, 2009/518 sayılı ilâmını müteakip 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun'un geçici 2/2. maddesi uyarınca hükümlü hakkında mahkemesince 01/03/2013 tarihli ek karar ile ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi karşısında, hükümlünün sabıkasının tekerrüre esas alınmaması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Hükümlü hakkında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca düzenlenen ihbarnamedeki istemin tamamlanmadan Dairemize gönderildiği belirlenmiş ise de, Adalet Bakanlığı’nca düzenlenen talebin ekte olması ayrıca ihbarnamenin alt kısmında talebin sonuç olarak anlaşıldığı, dikkate alındığında, içeriği anlaşılan ihbarnamenin maddi hata sonucunda eksik kaldığı ve sonuca etkili olmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Hükümlü hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasında esas alınan mahkumiyetin, 765 sayılı TCK’nın 492/2. maddesinde yer alan elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçundan olması ve 6352 sayılı Kanun'un geçici 2/2 maddesi gereğince, 01.03.2013 tarihli ek karar ile ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi karşısında, ilgili ilam nedeniyle TCK’nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre uygulama yapılması nedeniyle kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nce verilip kesinleşen 05.04.2013 tarih ve 2012/549-2013/182 sayılı kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, hüküm fıkrasından TCK'nın 58. maddesi uyarınca hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına ilişkin kısmın ÇIKARILMASINA, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 23.01.2017 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 26/02/2016 tarihli ihbarnamede, Adalet Bakanlığından gelen Kanun Yararına Bozma talebine ilişkin yazıda belirtilen hukuka aykırılıklara yer vermemesi karşısında 5271 sayılı CMK'nun 309/2. maddesine aykırılık yapılması nedeniyle, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iade edilip CMK'nun 309/2. madde ve fıkrasına uygun ihbarname düzenlendikten sonra dairece istem konusunda bir karar verilmesi yerine, usul ve yasaya uygun olmayan Kanun Yararına Bozma talebi esas alınarak yerel mahkemenin kararının bozulmasına dair sayın çoğunluğun kararına katılmıyorum.