KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2016/4884 E., 2018/8078 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Kasım 2018
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Nitelikli dolandırıcılık
- Hüküm
- Beraat ( Her iki sanık için ayrı ayrı
Karar Metni
277 kelime·1 dk okuma
Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Gerekçeli karar başlığında sanıklar müdafi yazılmamış ise de, söz konusu eksikliğin mahallinde tamamlanması mümkün görülmüştür.
Sanık ...’nın, vefat eden babasının sağlık güvencesinden yararlanmak ve yetim maaşını alabilmek için, resmi nikahlı eşi olan sanık ... ile muvazaalı olarak boşandığı, ancak sanıkların, boşandıktan sonra aynı evde birlikte yaşamaya devam edip, sanık ...’nın katılan kurumdan maaş almak ve sağlık güvencesinden yararlanmak suretiyle haksız menfaat temin ettikleri, bu suretle sanıkların üzerlerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda;
sanık savunmaları, tanık beyanları, yapılan haksız ödemelerin katılan kuruma iade edildiğine dair banka dekontları, katılan kurumun cevabi yazı ve ekleri ile oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen, bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,
eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen, birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek,
dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2016/4884, K. 2018/8078, 15 Kasım 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama