Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2016/630 K.2016/3863

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin (1), (2), ve (4) numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin verdiği 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kısmi iptal kararının, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiği dikkate alınarak, bu hususun, koşullarının oluşması halinde infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın, 30/01/2008 tarihinde, kaldırımı süpürmekte olan ve özel bir temizlik firmasında temizlik görevlisi olarak çalışan müşteki .....'ın yanına gelerek kendisini ..... Başkanı'nın şoförü olarak tanıtıp, “sana daha doğru düzgün bir iş bulalım” dediği, ......'ın bunu kabul etmesi üzerine, sanığın, bir kısım belgeler istediği ve müştekinin bu belgeleri hazırlayarak verdiği, sanığın, işe sokmak için müştekiden 350 TL para aldığı, bilahare ortadan kaybolduğu.

06/02/2008 günü sanığın, müşteki ......'in eniştesi tanık ......'la tanıştığı, yine kendisini...... belediye başkanının şoförü olarak tanıtarak, “yakının varsa onu işe sokalım” dediği, tanık ....'ın da müşteki ......'i çağırdığı, sanığın, müşteki ........'e ''seni belediyede işe sokalım ama önce belediyeye 200 TL bağış yapman gerekiyor'' diyerek parayı müştekiden aldığı, müştekiden bir kısım belgeler istediği, “sen belgeleri hazırla ben seni arayacağım”, diyerek ortadan kaybolduğu,

sanığın böylece her iki müştekiden haksız menfaat temin ederek ayrı ayrı dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, suçun sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.