Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2016/650 K.2016/3851

Sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, ...................Hastanesinin otoparkında aracından inen müştekiye hitaben "100 TL'yi iki ellilik yapar mısın" diye sorduğu, müştekinin cüzdanını çıkararak iki adet 50 TL parayı sanığa verdiği, ancak sanığın bozdurmak istediğini söylediği 100 TL'yi vermeden olay yerinden kaçarak uzaklaştığı, bu şekilde dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda.

Yerel Mahkeme'nin sanığın hırsızlık suçundan mahkumiyetine ilişkin 08/12/2011 tarih 2011/463-721 sayılı kararının Dairemizin 27/01/2015 tarih 2013/32139 esas, 2015/1294 sayılı kararı ile "5237 sayılı TCK'nın 157/1. maddesinde tanımlanan dolandırıcılık suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek eylemin hırsızlık suçunu oluşturduğundan bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması" gerekçesiyle bozulmasına karar verildiği anlaşılmakla, bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda mahkemenin sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafinin hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK 52/3. maddesine aykırı olarak, hapis cezasından çevrilen gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi sırasında adlî para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısının gösterilmemiş olması,