Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2016/668 K.2016/3844

Sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, apartman yöneticisi olarak çalıştığı dönemde, kat malikleri tarafından aidat olarak verilen paraları uhdesine geçirmek suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda.

Yerel Mahkeme'nin sanığın beraatine ilişkin 07/10/2010 tarih 2009/674 esas, 2010/421 sayılı kararının Dairemizin 17/09/2014 tarih 2013/3731 esas, 2014/14914 sayılı kararı ile eksik incelemeyle karar verildiği gerekçesiyle bozulduğu anlaşılmakla, sanığın aşamalarda üzerine atılı suçlamayı kabul etmemesi, faturasız yapılan alımların apartman sakinlerinin bilgisi dahilinde yapıldığını, bu şekilde fiyatlarda indirim yaptırdığını, 2009 yılında yapılan toplantıda ibra edildiğini savunması, bozma üzerine yapılan yargılamada alınan bilirkişi heyet raporunda 11/01/2009 tarihli toplantıda apartman sakinlerince yönetimin ibra edildiği,

sanığın görev yaptığı dönemde elektrik, su, tamirat ödemelerinin yapıldığı ve kömür alımlarının gerçekleştirildiği, zorunlu giderlerin dahi faturaya bağlanmaması nedeniyle sanığın uhdesinde para kalıp kalmadığı, kaldı ise miktarının belirlenmesinin mümkün bulunmadığının belirtilmesi karşısında, savunmanın aksini gösterir, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeyerek sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,