Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2016/671 K.2016/3845

Sanığın nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın ....com isimli internet sitesinde araç satışı için ilan verdiği, katılanın ilanda belirtilen irtibat numarasını aradığı, kendisini E..

A.. olarak tanıtan sanık ile katılanın aracın satımı konusunda anlaştıkları, sanığın başka müşterilerinin de olduğunu belirterek 100 TL kapora istediği, katılanın 100 TL'yi sanığın posta çeki hesabına gönderdiği, sanığın isteği üzerine katılanın aynı şekilde bir kez daha 100 TL parayı aynı hesaba gönderdiği ve sanığın aynı gün toplam 200 TL parayı çektiği, katılanın aracın teslimi konusunda aramasına rağmen sanığa ulaşamadığının iddia edildiği olayda, Yerel Mahkeme'nin sanığın TCK'nın 157/1. maddesi gereğince mahkumiyetine ilişkin 04/11/2010 tarih 2009/429 esas, 2010/428 sayılı kararının, Dairemizin 17/12/2014 tarih 2013/5252 esas,

2014/21497 sayılı kararıyla sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f maddesinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturacağı ve etkin pişmanlık ile zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi gerekçeleriyle bozulmasına karar verildiği anlaşılmakla, bozma üzerine yapılan yargılamada mahkemece sanığın nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık hakkında TCK'nın 158/1-f, son maddesine göre verilen hapis cezası aynı yasanın 43. maddesi ile artırıldığı halde, aynı maddeye göre verilen gün adli para cezasının artırılmaması suretiyle eksik adli para cezası tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafinin suçun sübutuna ve lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında TCK'nın 168/2. maddesi uygulanarak 10 gün adli para cezası belirlendiği halde, TCK'nın 52/2. maddesinin uygulanması sırasında 20 gün adli para cezasının adli para cezasına çevrilmesi suretiyle sanığa fazla ceza tayini,