Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2016/680 K.2016/3675

Görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından sanık M.. G..'ın mahkumiyetine, nitelikli mala zarar verme suçundan sanık E.. K..'nın mahkumiyetine ilişkin hükümler ile görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından sanık E.. K.. hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar O yer Cumhuriyet savcısı ve sanık E.. K.. tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların, alkol alarak çevreyi rahatsız etmeleri üzerine görevli polis memurlarının sanıkları polis merkezine davet ettikleri, sanıkların şikayetçilere hitaben sinkaflı sözlerle hakaret ederek “sizinle dışarda karşılaşacağız, sizi öldürürüz” dedikleri, sanık E..'ın, şikayetçi Ü.. T..'a tekme atıp, O.. A..'ü kolundan ısırdığı, sanık M..'in ise, Ü.. T..'a tekme attığı, bu eylemlerde şikayetçilerin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte yaralandıkları, sanık Erkan'ın alkolmetreyi yere atarak kırdığı, bu suretle sanıkların üzerlerine atılı suçları işlediklerinin iddia edildiği olayda;

1-Sanık E.. K.. hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde,

5271 sayılı CMK'nın 231. maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı kanunun 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığı, sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara karşı sanığın yaptığı itirazı üzerine, .. Ağır Ceza Mahkemesinin yaptığı inceleme sonucunda verilen ret kararı ile verilen hükmün kesinleştiği anlaşıldığından, temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317.maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanık E.. K.. hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sanık M.. G.. hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde,

Sanık beyanları, şikayetçi ve tanık ifadeleri ile dosya kapsamına göre, sanıkların mahkumiyetlerine yönelik kabulde isabetsizlik görülmemiş olup, sanıkların şikayetçilere yönelik yaralama ve tehdit eylemleri bulunması ile mahkeme uygulamasının yasaya uygun olması karşısında, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanık M.. G..'ın üzerine atılı görevi yaptırmamak için direnme suçunu aynı anda birden fazla şikayetçiye yönelik olarak gerçekleştirdiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık E.. K.. ile O yer Cumhuriyet savcısının eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

3- Sanık M.. G.. hakkında kamu görevlisine hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 06.04.2010 tarih ve 2010/4-71 Esas, 2010/76 Karar sayılı ilamında belirtildiği gibi; 5237 sayılı TCK’nın 51. maddesiyle, bir infaz kurumu haline getirilip, sadece hapis cezasıyla sınırlı olarak kabul edilen ertelemede, maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkemece bir deneme süresinin belirlenmesi zorunlu olup, bu sürenin belirlenmemesi veya eksik belirlenmesinin, aleyhe bozma yasağı kapsamında değerlendirilemeyeceği ve denetim süresinin mahkûm olunan hapis cezası süresinden az olamayacak şekilde belirlenmesi gerektiğinden hareketle, somut olayda anılan emredici düzenlemeye aykırı olacak şekilde, mahkemece sonuç olarak 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası verilen sanık hakkında denetim süresi belirlenmemesi