Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2016/7 K.2016/3536

Sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, daha önce...'ta çalışması nedeniyle kaçak elektrik kullanan kişileri tanıdığı, olay tarihinden önce müştekinin iş yerine gittiği, kendisini ... görevlisi olarak tanıtıp, "kontrol ederek tutanak tutacağız" diyerek ihbar tutanağı yapılmaması karşılığında 1.500 TL aldığı,

olay tarihinde sayaç kontrolü yapacakları bahanesiyle yanında temyiz dışı sanık ... ve kimliği tespit edilemeyen iki şahısla birlikte müştekinin işyerine tekrar gittiklerinde olayın ortaya çıktığı, sanığın bu şekilde nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, yerel Mahkeme'nin 31/10/2008 tarih 106-408 sayılı kararıyla sanığın nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine karar verildiği,

Dairemizin 27/05/2013 tarih 2011/65903 esas, 2013/9684 sayılı kararıyla "Bedaş'ın 5237 sayılı TCK.nun 158/1-d maddesinde belirtilen kamu kurumu niteliğinde olmadığından sanığın eyleminin TCK'nın 157. maddesi kapsamında basit dolandırıcılık suçunun oluşturduğu" gerekçesiyle bozulmasına karar verildiği anlaşılmakla, bozma üzerine yapılan yargılama sonunda mahkemenin sanığın basit dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın suçun sübutuna ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında adli para cezasının taksitlendirilmesinde uygulanan kanun maddesinin TCK'nın 52/4. maddesi yerine 52/2. maddesi olarak gösterilmesi,

2-TCK 52/3. md.ne aykırı olarak, hapis cezasından çevrilen gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi sırasında adlî para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısının gösterilmemiş olması,