Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/10339 K.2019/6857

Dolandırıcılık suçundan sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmü sanık tarafından ve sanık ... hakkında temyiz talebinin reddine ilişkin verilen ek karar sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ... hakkında verilen ek karara yönelik temyiz talebinin incelenmesinde,

Sanığın yokluğunda verilen 03/12/2015 tarihli kararın sanığın sorgusunda belirttiği ... numaralı adresine 20/01/2016 tarihinde tebliğ edildiği ve imzadan imtina eden komşusu tarafından sanığın çarşıda olduğunun belirtildiği, usulüne uygun olarak tebliğe rağmen sanığın yaptığı 01/02/2016 tarihli temyiz inceleme başvurusunun süresinde olmadığı dikkate alınarak bu gerekçelere dayanan temyiz talebinin reddi kararında bir isabetsizlik bulunmamış ve bu nedenlerle tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Temyiz isteminin reddine dair 05/02/2016 tarih ve 2015/105-2015/731 E.-K. sayılı ek kararın usul ve yasaya uygun olduğu dikkate alınarak; bu karara yönelik sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, anılan “ek kararın” ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde,

Sanığın katılanı arayarak kendilerini savcı olarak tanıtıp yasadışı örgütlere irtibatlı olduğu şeklinde sözler söyleyerek para istedikleri, katılanın ilk olarak 8.000. TL ve daha sonra 6.700 TL olmak üzere toplam 14.700 TL para gönderdiğinin iddia edildiği olayda; eylemin 5237 sayılı 158/1-L maddesinde öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,