Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/10921 K.2019/7529

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü, sanık ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın 07/12/2007 ile 17/01/2009 tarihleri arasında katılan şirketin bölge müdürü olarak görev yaptığı, bayilerden tahsil ettiği paraları şirket kayıtlarına geçirmediği, iade alınan malzemeleri fatura almadan ve stoklara yansıtmadan başka bir bayiye verdiği bu suretle sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanığın aşamalarda atılı suçlamaları kabul etmediği, bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamından, savunmasının aksine, mahkumiyetine yeter delil bulunmadığı, sanık tarafından soruşturmadan önce imzalayıp hakim huzurundaki savunmasında reddeddiği tutanağın CMK uyarınca mahkumiyete esas delil olarak kabul edilmesinin mümkün bulunmadığı anlaşıldığından, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1- TCK’nın 43. maddesinde asgari arttırım oranı ¼ olarak belirlenmesine rağmen, sanık hakkında anılan kanun maddesi uygulanırken artırım oranının 1/6 olarak belirlenmesi ayrıca hapis cezası 1/6 oranında artırılmasına rağmen adli para cezasının ¼ oranında artırılması suretiyle hükümde çelişki oluşturulması,

2- Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinin uygulanması suretiyle aynı maddenin 4. fıkrasına aykırı davranılması,