KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2017/1144 E., 2019/1443 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Şubat 2019
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
270 kelime·1 dk okuma
Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Katılanın toptan ilaç pazarlaması yaptığı ve firma yetkilisi olan tanık ...'ya sanığın işlettiği Gülbahçesi Eczanesine teslim etmiş olduğu ilaçlar karşılığında 06/04/2006 günlü 4456.00 TL'lik ve 30/05/2006 günlü 4700.00 TL'lik bononun tanzim edilerek verildiği, senedin ödenmemesi üzerine yapılan icra takibi üzerine sanığın senetteki imzanın kendi eli ürünü olmadığını beyan ettiği, bu şekilde nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia edilen somut olayda;
1-Sanığın resmi belgede sahtecilik suçundan beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanığa yüklenen resmi belgede sahtecilik suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu 5237 sayılı TCK’nın 204/1, 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen 12 yıllık dava zamanaşımının 01/02/2006 olan suç tarihinden temyiz inceleme gününe kadar dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,
2-Sanığın nitelikli dolandırıcılık suçundan beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanık savunması, katılan ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediğine dair şüpheden uzak kesin inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesine dayanan mahkemenin beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2017/1144, K. 2019/1443, 28 Şubat 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama