Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/11497 K.2019/8297

Özel belgede sahtecilik ve güveni kötüye kullanma suçlarından sanığın beraatine ilişkin hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın cezalandırılmasını isteyen şikayetçi ve vekilinin davaya katılması hususunda bir karar verilmemiş ise de; 5271 sayılı CMK'nın 260/1. maddesine göre, suçtan zarar gören şikayetçi ve vekilinin katılmasına karar verilerek ve sanık hakkında kurulan hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık ile katılan şirket arasında imzalanmış acente çalışma sözleşmesi gereğince, katılan şirket tarafından sanığa satışı yapılmak üzere kitap setleri teslim edildiği ancak sanığın sattığı kitap setlerinden kazandığı parayı katılan şirkete vermediği ve bu durumu gizlemek amacıyla vadeli satış yaptığına dair sahte oluşturulmuş kapıdan satış sözleşmeleri tanzim ettiği, katılan şirket tarafından durumun farkedilmesi üzerine sanığa ihtarname gönderildiği ancak sanığın elinde kalan 24 kitap setini de katılan şirkete iade etmediği, bu suretle sanığın güveni kötüye kullanma ve özel belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda;

Sanığın, suçlamayı kabul etmeyen beyanlarının aksine, dosya içerisinde asılları mevcut olan kapıdan satış sözleşmeşlerinin sahte olarak tanzim edildiği hususunun tanık beyanları ile sabit olması, sanığın elinde bulunan kitap setlerini iade ettiğine dair belge sunamaması ve sanığın uhdesinde katılan şirkete ait para bulunduğuna dair bilirkişi heyeti raporu bulunması karşısında, sanığın katılana yönelik eyleminin özel belgede sahtecilik suçu ile birlikte, aralarında tanzim edilmiş olan acentalık sözleşmesi gereğince 5237 sayılı TCK’nın 155/2. maddesi kapsamında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, eylemin hukuki ihtilaf olduğu gerekçesiyle beraat hükümleri kurulması,