Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/12102 K.2019/7966

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın,katılan kurum ile arasında Diyarbakır ....Noterliğinin 20/03/2008 tarih ve 06205 yevmiye nolu finansal kiralama sözleşmesi akdedilerek sözleşme konusu 3 adet traktör ve 1 adet pamuk toplama makinasını finansal kiraladığı ancak söz konusu sözleşmelerden doğan kira bedellerini ödemediğinden hakkında Beyoğlu ....Noterliğince 07/07/2010 tarih ve 169398 yevmiye nolu ihtarname düzenlendiği,

ihtarnamenin 16/07/2010 tarihinde sanığın yeğenine tebliğine rağmen borcun tebliğden itibaren yasal 60 günlük süre içerisinde ödenmemesi nedeniyle sözleşmenin fesh edildiğini ve bu ödeme süresinin bitiminden yani fesihten itibaren teslim için öngörülen 3 günlük süre sonunda sözleşme konusu malların da katılan kuruma teslim edilmediği,

bu hususta İstanbul 6. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2011/71 Değişik iş sayılı dosyası ile söz konusu malların katılan şirkete teslimi hususunda ihtiyati tedbir kararı alındığını, bu ihtiyati tedbir kararının infazı için sanığın adresine gidildiğini, ancak adreste söz konusu malların bulunmaması nedeniyle tesliminin sağlanamadığı iddia edilen olayda;

Sanığın kira bedelini ödememesi nedeniyle, şikayetçi şirket tarafından sözleşmenin feshedildiği dikkate alınarak, sanığın, 3226 sayılı Finansal Kiralama Kanunu'nun 15., 17., 24., ve 25. maddeleri ile Finansal Kiralama Sözleşmesi'nde öngörülen "iade zorunluluğunu" yerine getirmeyerek, suça konu makinelerin ihbarnamenin sanığın bildirdiği adrese usulüne uygun olarak tebliğini müteakip 60 gün içerisinde şirketin gösterdiği adrese iade etmediği,

bunun için yasal bir gerekçe göstermediği ve kiralanan malların tesliminden hukuka aykırı olarak kaçındığı ve suç tarihinde yürürlükte bulunan mülga 3226 sayılı Finansal Kiralama Kanunundaki sözleşmeden doğan davaların ticari dava niteliğinde bulunduğu yönündeki 31. madde hükmüne benzer bir düzenlemenin inceleme tarihinde yürürlükte bulunan 6361 sayılı Finansal Kiralama,

Faktoring ve Finansman Şirketleri Kanunu’nda yer almaması ve finansal kiralama sözleşmesinin tarafı konumunda bulunan sanığın kira konusu aracı ticari bir işletmenin faaliyetleri çerçevesinde kiralamamış olduğu ve bu şekilde sanığın uzlaşmaya tabi olan 5237 sayılı TCK’nın 155/1. maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin sabit olduğu gözetilmeden yazılı şekilde 155/2 maddesi uyarınca fazla ceza tayini,