Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/12646 K.2019/7937

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Otobüs şoförü olarak çalışan sanığın, müştekinin tesiste unutmuş olduğu ve firma yetkilileri tarafından kendisine müştekiye teslim edilmesi için verilen dizüstü bilgisayarı teslim etmediği gibi, çalıştığı firmadaki işinden de ayrıldığı, bu şekilde sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen olayda;

Suça konu katılana ait dizüstü bilgisayarı, TCK'nın 155/2 maddesinde tanımlanan mahiyette bir hizmet veya meslek dolayısıyla sanığa tevdii ve teslim edilmemiş olması sebebiyle, sanığın suça konu bilgisayarı müşteki ile arasında herhangi bir hizmet ve ticaret ilişkisi olmaksızın teslim alarak iade etmemesi şeklinde sübut bulan eyleminin,

hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma kapsamında kalan ve TCK'nın 155/1 maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu, bu suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete tabi olduğu, müştekinin 04/07/2012 tarihli dilekçesinde sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçtiği dikkate alındığında, sanığın şikayetten vazgeçmeyi kabul etmesi halinde CMK 223/8. maddesi gereği düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilerek,

5237 sayılı TCK’nın 73/6. maddesi gereğince şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği hususunda sanığın beyanı saptanarak, sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, suç vasfında hataya düşülmek suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine hükmedilmesi,