Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/12723 K.2020/1705

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıklar hakkında kovuşturma şartı bulunmaması nedeniyle kurulan düşme hükümleri katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanıklar ..., ... ve ...’ün, Avcılar ... mevkiinde bulunan 543 parsel numaralı 3.770 metrekare tarlayı özel parselasyonla bölerek henüz tapu kaydını almadan katılanlara ayrı ayrı satmalarına rağmen, tapu kaydını bedelsiz olarak tefecilik yapan sanık ... adına hareket eden oğlu sanık ...'ye aktardıkları ve kullanmakta oldukları arsayı tahliye etmeleri için katılanlara ihtarname gönderdikleri, bu suretle sanıkların nitelikli dolandırıcılık suçunu işledikleri iddiası ile kamu davası açılmış ise de;

Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından, sanıkları, şikayetçileri, konusu ve suç tarihi itibari ile aynı olan soruşturma evrakı hakkında 15/09/2011 tarihli, 2011/20929 soruşturma ve 2011/9923 sayılı karar ile, suçun yasal unsurlarının oluşmadığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığında dair karar verildiği, katılanlar vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 31/10/2011 tarih ve 2011/1227 değişik iş numaralı kararı ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yapılan itirazın reddedildiği,

bunun üzerine İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesi'nin kararına karşı kanun yararına bozma talebinde bulunulduğu ancak Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 23/01/2012 tarih ve 2011/908/3823 sayılı kararı ile, kararın dayandığı gerekçeye ve mahkemenin takdirine göre İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesi'nin kararına karşı kanun yararına bozma yoluna gidilmediği,

bu şekilde sanıklar hakkında Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından verilmiş olan kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kesinleştiği, suç yerine ilişkin olarak yetki alanında bulunmadığı anlaşılan Üsküdar Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 05/09/2012 tarihinde tanık ...’nin, 04/10/2012 tarihinde ise tanık ...’ün ifadelerinin alındığı, bir takım gazete haberleri de eklendikten sonra Cumhuriyet savcısı tarafından 30/08/2012 tarihinde tutanakla re’sen aynı konu ile ilgili olarak soruşturma açılmasına karar verildiği, Üsküdar 2. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından tensiple yetkisizlik kararı verilerek,

dosyanın nöbetçi olan Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesine gönderildiği, suç tarihinde yürürlükte olan 5271 sayılı CMK’nın 172/2 maddesinde belirtildiği şekliyle, “kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra, yeni delil meydana çıkmadıkça aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz.” hükmü ile yine usuli işlemin yapıldığı tarihte yürürlükte bulunduğu şekliyle 5271 sayılı CMK’nın 173/6 maddesinde, “itirazın reddedilmesi halinde.

Cumhuriyet savcısının, yeni delil varlığı ile kamu davasını açabilmesi, önceden verilen dilekçe hakkında karar vermiş olan ağır ceza mahkemesi başkanının bu hususta karar vermesine bağlıdır.” hükümleri gereğince, Üsküdar Cumhuriyet savcısı tarafından re’sen soruşturma yapılmasının kanunen mümkün bulunmadığı,

yeni delil varlığı halinde kovuşturmaya yer olmadığında dair karar vermiş olan Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından, kovuşturmaya yer olmadığında dair karara yönelik itirazın reddine karar veren İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesi'ne başvurulması gerektiği, Ağır Ceza Mahkemesi başkanı tarafından, sunulan yeni delil, kamu davasının açılması için yeterli bulunursa verilecek karar üzerine yeni bir iddianame tanziminin mümkün olduğu anlaşılmakla, Üsküdar Cumhuriyet savcısı tarafından yazılmış olan iddianamenin kanun hükmü gereği yok sayılmasının gerekmesi ve kovuşturma şartınının sağlanmaması karşısında,

sanıklar hakkındaki kamu davasının düşmesine hükmeden mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.