KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2017/12802 E., 2020/1270 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Şubat 2020
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Nitelikli dolandırıcılık
- Hüküm
- Sanıklar hakkında ayrı ayrı TCK'nın 37/1, 158/1-g, 62, 52/2, 53/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
206 kelime·1 dk okuma
Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık ... tarafından www.....com isimli internet sitesinden telefon satışına dair ilan verildiği, taraflar arasındaki anlaşma sonucunda katılanın şipariş bedeli olan 500 TL parayı kendisine parayı yatırması için gönderilen hesap olan sanık ... adına yatırdığı ancak katılana kargo ile kozmetik ürünü gönderildiği, bu suretle sanıkların nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda;
Sanık ...’nin, para almak karşılığında sanık ...’a hesabını kullanmasına izin verdiğine dair beyanı, dekont, katılan beyanı ile tüm dosya kapsamına göre, sanıkların üzerlerine atılı suçun sübut bulduğuna dair mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.
Sanıklara yüklenen eylemin, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 16/04/2013 tarih ve 2012/15-1407 ve 2013/140 sayılı kararında da vurgulandığı üzere; 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f maddesinde belirtilen bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu kapsamında olduğu gözetilmeksizin, suç vasfında hataya düşülmek suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2017/12802, K. 2020/1270, 3 Şubat 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama