Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/13063 K.2019/8115

2-Sanık hakkında; TCK'nun 207/1, 43, 62. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, katılan vekili ve sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'nın 2007 - 2013 yılları arasında katılanın yetkilisi olduğu ... Ticaret Sanayi Ltd. Şirketinde pazarlama görevlisi olarak çalıştığı, sanığın görev yaptığı süre içerisinde şahsi harcamalarını iş yerinden aldığı paralarla karşıladığı, bu kapsamda da müşteriler adına düzenlemiş olduğu tahsilat makbuzlarının üst ve alt nüshalarını farklı düzenleyerek aradaki meblağ farkını kendisinin aldığı, bu şekilde sanığın 150.000 TL parayı uhdesine geçirmek suretiyle üzerine atılı suçları işlediğinin iddia edildiği olayda;

1-Sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Sanık savunması, katılan beyanı, tanık ifadeleri ve dosya kapsamından; sanığın mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin sanık hakkında lehe hükümler uygulanarak az ceza tayin edildiğine, sanık müdafinin ise sanık hakkında fazla ceza tayin edildiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Sanık savunması, katılan beyanı, tanık ifadeleri ve dosya kapsamından; sanığın mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin ve sanık müdafisinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddinne; ancak;

a-Sanık hakkında verilen hükümde belirlenen gün adli para cezası adli para cezasına çevrilirken ve adli para cezasının taksitlendirilmesine hükmedilirken uygulanan kanun maddelerinin yazılmaması,

b-Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında taksit aralığının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,