Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/13650 K.2020/1280

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, internet ortamında satılık cep telefonu ilanı verdiği, ilanı gören katılanın sanık ile telefonda konuştuğunda sanığın kendisini başka bir isimle tanıttığı, acil paraya ihtiyacı olduğunu söyleyerek parayı gönderdiğinde cep telefonunu hemen göndereceğini beyan edip katılanı ikna ettiği, sanığın verdiği hesap numarasına katılanın 550 TL para gönderdiği, sanığın parayı çektiği ancak telefonu göndermediği, bu şekilde nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık savunması, katılan beyanı ile tüm dosya kapsamına göre, atılı suçun sübut bulduğuna ilişkin mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamayacağı gerekçe gösterilip sonuç ceza olarak doğrudan haksız elde olunan yararın iki katının esas alınması suretiyle sanık hakkında fazla adli para cezası tayini,