Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/13872 K.2020/1293

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın, katılanın işlettiği ... adlı iş yerine giderek kendisini ... olarak tanıttığı ve ... adına sahte olarak düzenlenmiş ele geçirilemeyen kimliği göstererek, katılandan 990 TL'ye vadeli olarak çamaşır makinesi aldığı, sonra bu makineyi temyiz dışı ...'a sattığı, bu suretle nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a-Dairemizin 02/12/2014 tarihli bozma ilamından önce verilen Eskişehir 5. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 23/09/2010 tarih, 2009/512 Esas ve 2010/478 Karar sayılı ilk hükümde sanık hakkında 2 yıl hapis cezasına hükmedildiği ve adli para cezasına ilişkin hüküm kurulmadığı, bu hükmün sadece sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 19/02/2013 tarihli görev yönünden bozma ilamı ile dosyanın mahalline gönderildiği, bozma ilamından sonra yapılan yargılama sonunda, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanık hakkında kazanılmış hak ilkesi gözetilmeden 2 yıl hapis cezası yanında 60 gün neticeten 1.200TL adli para cezasına hükmedilerek fazla ceza tayini,

b-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından sırasıyla "ve 60 gün adli para", "ve 1200 TL adli para" ibareleri ile TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bendin çıkarılmasına,