Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/14173 K.2020/6001

Resmi belgede sahtecilik suçundan TCK’nın 204/1, 62, 53maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Temyiz dışı sanıklar ..., ...ve ...'ın bir şekilde ellerine geçirdikleri...Taşımacılık Turizm San ve Tic Ltd Şti’ye ait 20/09/2008 keşide tarihli, 14850,00 TL bedelli, keşidecisi...Taşımacılık Turizm San ve Tic Ltd Şti olan çeki sahte olarak düzenleyip, sanık ...’ye verdikleri, sanık ...’nin de sahte olduğunu bildiği bu çeki katılan ...’den almış olduğu elektrik malzemesi karşılığında verdiği, çekin bankaya ibrazında ödeme yasağının olduğunun belirlendiği bilirkişi raporuna göre çekteki 1. ciro yazısı ve imzasının sanığın el ürünü olduğunun tespit tespit edildiği böylece sanığın üzerine atılı suçları işlediği iddia edilen olayda;

1)Resmi belgede sahtecilik suçu yönünden mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık savunması, katılan beyanı, uzmanlık raporu ve tüm dosya kapsamından sanığın üzerine atılı suçu işlediğine ilişkin mahkemenin mahkumiyet yönünde kabul ve uygulamasında herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın suçun sübut bulmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2)Nitelikli dolandırıcılık suçu yönünden mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık savunması, katılan beyanı, uzmanlık raporu ve tüm dosya kapsamından sanığın üzerine atılı suçu işlediğine ilişkin mahkemenin kabulünde herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin TCK'nın 158/1-f maddesi gereğince doğrudan haksız elde olunan yararın iki katının esas alınması suretiyle fazla adli para cezası tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; adli para cezasına mahkumiyete ilişkin uygulamanın hükümden çıkartılarak yerine, “sanığın elde etmeye çalıştığı menfaat dikkate alınarak, sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f, son maddesi gereğince "1485 gün" adli para cezası ile cezalandırılmasına,