Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/14560 K.2020/2896

Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs suçundan, Antalya 3. Ağır Ceza mahkemesinin 13/08/2009 gün, 2009/227 esas, 2009/372 sayılı kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresi belirlenmesine karar verildiği, söz konusu kararın 26/09/2009 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içinde sanık hakkında basit yaralama suçundan Küçükçekmece 16. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 29/02/2016 tarih ve 2014/197 esas 2016/72 karar sayılı ilamı ile mahkumiyetine hükmedildiği ve bu hükmün 29/02/2016 tarihinde kesinleşmesiyle yapılan ihbar üzerine CMK'nın 231/11 maddesi gereğince;

hükmün açıklanmasına ilişkin Antalya 3. Ağır Ceza mahkemesinin 2016/81 Esas ve 2016/202 karar sayılı kararı ile sanığın nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’in, diğer temyiz dışı sanıklarla birlikte bir şekilde ele geçirdiği ...Bankasının maddi varlıklarından olan katılana ait banka hesap cüzdanını kullanarak ve yine katılana ait sürücü belgesinde de fotoğraf değişikliği yolu ile sahtecilik yaparak, katılana ait bankadaki parayı hileli davranışlarla banka görevlilerini aldatıp çekmeye kalkışmak suretiyle üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Sanığın samimi ikrarı, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamından, atılı suçun sübut bulduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j) ve (k), (l) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanun’un 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerekirken eksik adli para cezasının ugulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1, 2 ve 4. numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi’nin verdiği 08/10/2015 tarihli ve E. 2014/140, K. 2015/85 sayılı kısmi iptal kararının, 24/11/2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlayarak yürürlüğe girdiğinden koşulların oluşması halinde infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.