Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/14573 K.2018/8558

Nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından, sanık hakkında verilen mahkumiyet hükümleri, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Sanığın, komşusu olan katılan Seyit’e iş bulacağını söyleyerek ehliyetini aldığı ve bu ehliyet üzerine kendi fotoğrafını yapıştırarak katılan Seyit adına abonelik sözleşmesi imzalayarak cep telefon hattı aldığı, yine sanığın uzaktan akrabası olan müşteki İlhan’a ait banka kartını tespit edilemeyen bir şekilde ele geçirdiği, ardından da sanık tarafından www.sahibinden.com sitesinde, satılık dijital kamera ilanı verildiği, verilen bu ilanı gören katılan ...’in, sanık ile irtibata geçerek kameranın satımı hususunda anlaşmaları üzerine, kapora bedeli olarak 1.500 TL'yi, sanığın belirttiği, müşteki İlhan’a ait banka hesabına yatırdığı,

sanığın da aynı gün parayı çektiği, ancak katılanın sanığa bir daha ulaşamadığı, sanığın bu surette nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda,

1)Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelemesinde;

Sanığın hileli eylemlerle haksız menfaat temin ettiği, sanığın tevil yollu ikrar içeren savunması, katılan beyanı, banka hesap hareketleri, güvenlik kamera kayıt görüntüleri ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmünde her hangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın suç vasfına, suçun sübut bulmadığına ve görevli mahkemede yargılama yapılmadığına yönelik temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2)Sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelemesinde;

Suça konu abonelik sözleşmesinde, katılan Seyit adına atılı bulunan imzanın sanığın eli ürünü olduğunun alınan kriminal rapor ile sabit olduğu, bu nedenle eylemin sübut bulduğu, ancak hükümden önce 19/02/2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 63. maddesinin l0. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki “Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılmaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez,

evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz.” ve 5. fıkrasındaki “Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz” hükmü karşısında; sanığın eyleminin, özel hüküm niteliğinde bulunan ve sanığın lehine olan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki suçu oluşturduğu ve sanığa ön ödeme önerisinde bulunularak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği de gözetilmeden, suç vasfında hataya düşülerek, yazılı şekilde mahkumiyet hükmü verilmesi,