KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2017/15026 E., 2020/3475 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Mart 2020
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik
- Hüküm
- 1-TCK 204/1, 53. maddeleri gereği mahkumiyet,
Karar Metni
294 kelime·1 dk okuma
2-TCK'nın 158/1-f-son, 168/2, 53, 52/2. maddeleri gereği mahkumiyet,
Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Müşteki ...'nın ... plaka sayılı aracını satmak için sahibinden.com isimli internet sitesine ilan verdiği, bu ilan üzerine sanık ...'ın müştekiyi aradığı ve araca talip olduğunu söylediği, müştekinin bulunduğu Ayvalık ilçesine giderek suça konu 24.500 TL bedelli 15/06/2012 keşide tarihli, hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilenler ...'ın keşideci ve ...'nun lehdar olduğu, ... tarafından ciro edilmiş görünen çeki müştekiye verdiği,
aracın devrini Ayvalık 2. Noterliğinde yaptıkları, müşteki çeki bankaya ibraz ettiğinde çekin karşılıksız olduğunu öğrenmesi üzerine sanık hakkında çekin tahsilini sağlamak amacıyla başlattığı icra takibinde çekin ilk cirantası konumunda bulunan tanık ...'in çekteki cironun kendisine ait olmadığını ileri sürerek itirazda bulunduğu, Bakırköy 5. İcra Hukuk Mahkemesi'nce alınan bilirkişi raporunda çekin arkasında bulunan ilk ciranta imzasının ...'e ait olmadığının belirlendiği, kriminal inceleme sonucu düzenlenen ekspertiz raporunda da çekin keşidecisi olarak gözüken ...'e ait keşideci imzasının takliden oluşturulduğunun saptandığı,
bu suretle sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia edilen olayda, müşteki beyanı, sanık savunması, tanık anlatımları, bilirkişi raporu, kriminal uzmanlık raporu ile dosya içeriğine göre atılı suçların sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik bulunmamıştır.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2017/15026, K. 2020/3475, 9 Mart 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama