Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/15361 K.2019/9289

Hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü sanık müdafi ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Katılanın yurdışında yaşaması sebebi sanığa değişik tarihlerde üç adet vekaletname verdiği, sanığın katılanın kendisine verdiği vekaletnameler ile bankalardan çeşitli tarihlerde toplamda 211.193.29 TL para çektiği, çekilen paraların büyük kısmını katılana vermeyerek uhdesine geçirdiği iddia olunan olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Kabule göre de,

a) Taraflar arasında belirlenen işlerin yapılması için ücretli bir hizmet ilişkisi bulunmadığından, sanığın eyleminin 6763 sayılı Kanun'un 31. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254 maddeleri gereğince uzlaşma kapsamındaki TCK'nın 155/1. maddesinde düzenlenen “basit güveni kötüye kullanma” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülmek suretiyle yazılı şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan hüküm kurulması,

b) Sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda katılana karşı aynı suçun birden fazla kez işlemesi nedeniyle TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,