Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/15499 K.2020/4704

2-Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan, TCK'nın 158/1-j, son, 62, 52 ve 53 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından; resmi belgede sahtecilik suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihi “07/11/2012” olarak gösterilmesi gerekirken “2012” olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Sanığın, “...” isimli işyerinde çalıştığı sırada tapu işlemlerini yapmak üzere müşteki ...dan almış olduğu nüfus cüzdanına kendi fotoğrafını yapıştırmak suretiyle sahte nüfus cüzdanı tanzim ettiği, daha sonra bu sahte nüfus cüzdanını kullanarak suç tarihinde katılan bankadan müşteki adına 10.300 TL tüketici kredisi alarak haksız menfaat elde ettiği, bu surette sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia olunan somut olayda,

1-) Katılan vekilinin temyiz başvurusunun incelenmesinde;

Katılan vekilinin yüzüne karşı tefhim olunan 22/10/2013 tarihli hükmüne yönelik yasal süresi geçtikten sonra yaptığı, 31/10/2013 havale tarihli dilekçesi ile vaki temyiz talebinin, 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca "süreden" REDDİNE,

2-)Sanığın temyiz başvurusunun incelenmesinde;

Sanığın ikrar içeren savunmaları, katılan beyanları, kredi evrakları ile oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın eyleminin nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58.maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmaması, ayrıca 5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde hükmolunacak hapis cezasının üç yıldan, adli para cezasının ise elde edilen haksız menfaatin iki katından az olamayacağının düzenlenmesine rağmen, elde edilen haksız menfaat miktarının 10.300 TL olmasına rağmen, 1030 gün adli para cezası yerine 1000 gün temel gün adli para cezası belirlenerek, eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.