Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/15575 K.2019/2379

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılana ait kuaför salonunda işçi olarak çalıştığı, kuaförden hizmet alan bir müşterinin hesabının 76 TL olduğu ve sanığın bu miktarı müşterinin kredi kartından çekip deftere 56 TL olarak yazarak kasadan 20 TL almak suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Sanığın ifadesinde üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği, deftere 56 TL olarak yapılan kaydın sanık eli ürünü olduğunun ve yaklaşık dört yıl süreyle aynı iş yerinde çalışmış olan sanığın suç kastı ile hareket ettiğinin sabit olmadığı anlaşılmakla, sanığın üzerine atılı suç nedeniyle beraatine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

a) Sanığın tahsilat yetkisi olmaması ve kasada duran personelin yemek iznine çıkması nedeniyle sanığın kasaya bakması karşısında, eylemin sübutu halinde 5237 sayılı TCK'nın 155/1 maddesi gereğince güveni kötüye kullanma suçunun gerçekleşeceği gözetilmeksizin, suç vasfında hataya düşülerek fazla ceza tayini,

b) Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,