Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/15694 K.2019/12279

Hırsızlık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili ve sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan ...’in, okulunun yanında bulunan sanık ...'ın işlettiği markete gittiğinde televizyondaki cep telefonu reklâmı görerek beğendiğini belirtmesi ve sanığın para getirdiği takdirde bu telefonu kendisine alabileceğini söylemesi üzerine dedesinin kendisine harçlık verdiği sırada gördüğü komidin çekmecesindeki her birinin üzerinde 500 Euro yazan paraları dedesinden habersiz alarak sanığa götürdüğü, sanığın ise ...’in cep telefonuna karşı zaafı olduğunu bilerek ve yaşının küçüklüğünden faydalanarak telefonun değerinin çok üzerinde para alarak Samsung marka cep telefonunu ...'e verdiği, sanığın bu şekilde atılı suçu işlediği iddia olunan olayda;

Sanık savunması, katılan ve tanık beyanları ile dosya kapsamından Adli Tıp Kurumu Rize Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 13/03/2012 tarih ve 2012/431 sayılı yazısı ile düşünme, anlama ve algılama yeteneği gelişmemiş olan katılanın bu durumundan faydalanarak haksız menfaat temin etmesi karşısında sanığın eyleminin TCK’nın 158/1-c maddesinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturmasına rağmen suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Sanığa yüklenen hırsızlık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu,