Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/1591 K.2018/4321

2-Sanık ... hakkında TCK'nın 158/1-e,43/1, 168/2, 62 ve 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanıkların nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'un serbest muhasebeci olarak çalıştığı, muhasebe işlerini yürüttüğü müştekilerin haberi olmadan, diğer sanık ...'ı ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen temyiz dışı sanıkları inşaatlarda çalışmadıkları halde işçi olarak çalışıyormuş gibi göstermek suretiyle katılan kurumu zarara uğrattığı iddia edilen olayda;

Suça konu işyerlerinin gerçek işyerleri olması, sanıkların kurumun denetim imkanını ortadan kaldıracak mahiyette hileli bir hareketlerinin bulunmaması, kurumun kendisine bildirilen işyerlerini ve işe giriş bildirgelerini denetleme yetkisinin her zaman bulunması, sanıkların sigorta primlerini katılan kuruma yatırmış olmaları halinde 5510 sayılı Kanun'un 89. maddesince primlerin irat kaydedileceği, aynı kanunun 96. maddesince yapılan sağlık harcamalarının da geri alınacağının düzenlenmiş olması, primlerin yatırılmamış olması halinde ise katılan kurumun alacaklarını her zaman tahsil etme imkanının bulunması karşısında, sanıklara atılı suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı anlaşılmakla, sanıkların beraatı yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine hükmolunması,

Kabule göre de;

1-Gerekçeli kararda sanık ... hakkında, "...CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” denilmiş olmasına karşın, hüküm fıkrasında bu kabule uygun hüküm kurulmaması suretiyle gerekçede çelişkiye neden olunması,

2-Sanıklar hakkında kasıtlı suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,