Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/1627 K.2019/507

Nitelikli dolandırıcılık suçlarından sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler sanıklar tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanıklardan ...'in katılanın yanına gelerek “teyzeciğim beni tanıdınız mı, ben ...Eczanesinin sahibinin oğluyum, ben orada çalışıyorum, Almanya'ya gittim, eşimin annesi ölünce geldim. Eşimin annesine ait paraları devir yaparak hayrına sevabına dağıtıyoruz.

Size de para verelim, siz de dağıtın” dediği, cebinden bir miktar para çıkarıp katılanın eline verdiği, daha sonra bir arkadaşım daha geliyor, ondaki parayı da sana vereyim dediği, bir süre sonra sanık ...'un da katılanın yanına geldiği, sanıkların katılana verdikleri parayı tekrar okutma bahanesiyle geri aldıkları, bu sırada yanlarında olmayan diğer sanık ... ile düzmece telefon görüşmesi yaptıkları, akabinde katılana "sende altın varsa onları da para ile birlikte okutalım, bereket ... getirsin" şeklinde söylemeleri üzerine, katılanın 2 adet bileziğini sanıklara verdiği,

sanıklardan birinin oradaki binaya çıktığı, diğerinin işim var diyerek olay yerinden kaçtığı, bu şekilde nitelikli dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia edilen somut olayda; sanıkların savunması, katılan beyanı, iletişim tespit tutanakları ile dosya kapsamına göre, atılı suçun sübut bulduğu anlaşılmış olup, sanıklar hakkında alt sınırdan ayrılarak ceza tayin edilmesi sırasında gösterilen gerekçenin yasal ve yeterli olması karşısında, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmeyerek, mahkemenin mahkumiyet hükümlerine ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.