KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2017/16438 E., 2018/1312 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Şubat 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
288 kelime·1 dk okuma
Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık hakkında beraat hükmü verildiği halde, uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı karar verilmesi, mahallinde düzeltilebilir maddi hatta görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.
Katılanın yetkilisi olduğu ... Pet.Ür. Oto. San ve Tic Ltd Şti isimli araç satış, bakım ve tamir hizmeti veren firmada satış danışmanı olarak çalışan sanığın, firma müşterilerinden ...'ın servise getirdiği aracın bakımı nedeniyle düzenlenen 243.00 TL fatura bedelini nakit olarak tahsil edip faturasını düzenlettiği halde, tahsil ettiği nakit parayı muhasebeciye teslim etmeyip, bu bedeli katılanın yetkilisi olduğu firmanın pos cihazından kullanıp 3 taksit halinde ödediği,
yine müşteri olan tanık ...'ya ait araca sunulan hizmet karşılığında düzenlenen 2.000 TL tutarındaki fatura bedelinin sanığa ödenmiş olmasına rağmen, tahsil edilen bu bedelin sanık tarafından 1000 TL'sinin firmaya teslim edilip, kalan 1000 TL'sinin ise sanık tarafından kendi kredi kartı kullanılarak aynı şekilde 3 taksit halinde ödeme yapıldığı, son olarak da sanığın müşteri olan tanık ...'ten fatura karşılığı tahsil ettiği 491.50 TL' yi katılanın yetkilisi olduğu firmaya teslim etmeyip uhdesinde tuttuğu, sanığın bu şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan olayda; sanık savunması,
katılan beyanı, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamından, sanığın mahkumiyetine yeterli derecede, atılı suçu işlediğinin her türlü şüpheden uzak, somut, inandırıcı ve kesin delillere dayanmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2017/16438, K. 2018/1312, 26 Şubat 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama