Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/16630 K.2020/7346

2- Sanık ... hakkında; a) TCK'nın 204/1, 62 ve 53/1-2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet b) TCK'nın 158/1-f, 62, 52/2-4 ve 53/1-2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet Zühtü Aydoğdu müdafii

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanık ...’in beraatına ilişkin hükümler, O yer Cumhuriyet savcısı ve katılan vekili tarafından; sanık ...’nun mahkumiyetine ilişkin hükümler ise, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklardan ...’nun, hesap sahibinin elinden rızası dışında çıkmış ve 24/03/2006 keşide tarihli, 5.700 TL bedelli olarak tanzim edilmiş sahte çeki bir şekilde temin edip diğer sanık ...’e ciro yoluyla devrettiği, sanık ...’in de suça konu çeki katılan ... Finans Faktoring Hiz. A.Ş’ye ciro ederek bedelini tahsil ettiği, sanıkların bu şekilde atılı suçları işledikleri iddia edilen olayda;

1- Sanık ...’in nitelikli dolandırıcılık suçundan beraatına ilişkin hükmün incelenmesinde;

Sanık ...’in, söz konusu çeki satmış olduğu yedek parça karşılığında diğer sanık ...'den aldığını beyan etmesi, sanık ...'nün de sanık ...'le arasındaki ticari ilişkiyi doğrulaması ve çeki aldığı mal karşılığında ciro ederek verdiğini kabul etmesi karşısında; sanık ...’in atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, sanığa atılı suçun işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, O Yer Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin, atılı suçun sübut bulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-Sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen hükümlerin incelenmesinde;

Sanıkların eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK'nın 204/1. maddesinde düzenlenen resmi belgede sahtecilik suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nev’i nazara alınarak, 24/03/2006 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar aynı kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanıklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

3-Sanık ...’nun nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hükmün incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) (j) ve (k )bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerekirken, somut olayda adli gün para cezasının 5 gün üzerinden belirlenip 20 TL’den çevrildikten sonra haksız menfaat miktarının iki katına çıkarılması suretiyle fazla adli para cezası tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; adli para cezasının uygulanmasına ilişkin bölümlerin hüküm fıkrasından tamamen çıkartılarak, yerine, “Haksız menfaat miktarına göre sanığın 570 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına,