Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/1681 K.2017/20005

2- TCK’nın 207/1 maddesi gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen hükmün, sorgusunda bildirdiği bilinen en son adrese tebliğ edilmeksizin 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre 18/04/2011 ve 12/08/2013 tarihinde tebliğinin usul ve kanuna aykırı olduğu, bu sebeple 18/01/2014 tarihinde yapılan usulüne uygun tebliğ üzerine 20/01/2014 tarihinde verilen temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığın, kasten işlemiş olduğu özel belgede sahtecilik suçundan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak hakkında, TCK'nın 53/1,2,3, madde ve fıkralarının uygulanmamasının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Sanığın 28/09/2007 tarihinde ...bank Zonguldak şubesine müracaat ederek kredi başvurusunda bulunduğu, kendisinden kefil istendiği ve sanığın kefil olarak gösterdiği ... adına imza atmak suretiyle bankadan 7.000,00 TL kredi çektiği ancak kredi taksitlerini ödemediği, kefil olarak gösterdiği ...'ın bankaya kredi başvurusunda bulunduğu sırada kendisi hakkında icra takibi olduğu ve kredi çekemeyeceğinin bildirilmesi üzerine durumun ortaya çıktığının iddia edildiği olayda; sanık, katılan beyanları ve dosya kapsamından;

sanığın gerçeğe yakın hile ve desise kullanarak sağladığı bir yarar bulunmadığı ve dolandırıcılık suçunun unsurunun gerçekleşmediği gerekçesiyle nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükmü ile sahte kredi sözleşmesi düzenlediğinin sabit olduğu ve eyleminin atılı özel belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu gerekçesiyle atılı suçtan verilen mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.