Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/16955 K.2019/2692

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle gereği düşünüldü.

Sanığın yokluğunda verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin gerekçeli kararın, sorgusunda beyan ettiği adrese usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, mahkemenin 15/07/2013 tarih 2013/69 D.iş no'lu ek kararı ile eski hale iade talebinin reddine karar verdiği, yapılan itiraz üzerine Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/08/2013 tarih 2013/950 D.

İş no'lu kararı ile itirazın reddine karar verildiği, akabinde sanığın 09/10/2014 tarihli dilekçesi ile yeniden eski hale iade ve temyiz talebinde bulunduğu anlaşıldığından mahkemece "karar verilmesine yer olmadığına" ilişkin verilen karar üzerine yeniden itiraz edilmesi üzerine Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 10/11/2014 tarih 2014/1272 D.

İş no'lu kararı ile Yargıtay'a gönderildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın yaptığı itirazların, hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik asıl hükme ilişkin “eski hale getirme ve temyiz hakkının verilmesine” yönelik talepler olduğu değerlendirilerek,5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme istemini inceleme merciinin Yargıtay’ın ilgili dairesi olduğu ve sanığın eski hale iade ve temyiz talebinde bulunduğu anlaşıldığından,