Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/1696 K.2017/19817

Sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçu açısından ayrı ayrı; 5237 sayılı TCK 158/1-f-son, 62, 52, 53 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Sanıkların nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından mahkumiyetlerine ilişkin hükümler sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1962 doğumlu sanık ...'e ait çekin, bir başkasına imzalattırılmak suretiyle sahte hale getirildiği ve müştekiye mal alışverişi karşılığında 1974 doğumlu sanık ... tarafından isim benzerliği kullanılarak kendisine aitmiş gibi verildiği, sanıkların da kardeş olduğu ve 1962 doğumlu sanığın ödemeden men talimatı ve çalıntı ihbarında bulunduğu ve bu çekle ilgili durumu bildiği halde müşteki tarafından başlatılan takip esnasında da imzaya ve borca itiraz ettiği, böylece sanıkların iştirak halinde atılı suçları işledikleri iddia edilen olayda;

Sanıkların çelişkili ve inkar içeren savunmaları, bilirkişi raporu, katılanın çeki verenin 1974 doğumlu sanık olduğuna dair teşhisi, istikrarlı katılan ve bunu destekleyen tanık beyanları, oluş ve dosya kapsamına göre sanıkların atılı suçları işlediğine dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

1)Sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçu açısından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafiilerinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiilerinin sanıkların atılı suçları işlemediğine dair temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2) Sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafiilerinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j) ve (k) bentlerinde belirtilen nitelikli hallerde suçtan elde edilen haksız menfaati belli ise; TCK'nın 52. madde hükmü de gözetilmek sureti ile haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde temel adli para cezası aynı Kanun'un 61. maddesi uyarınca gün olarak belirlenerek artırım ve indirimler gün üzerinden yapıldıktan sonra, ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı 52/2. madde hükmü gereğince 20-100 TL arasında takdir edilecek miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerekirken doğrudan elde edilen haksız menfaatin iki katı esas alınmak suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş,sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,

nitelikli dolandırıcılık suçu açısından kurulan hüküm fıkralarından adli para cezasına ilişkin kısımların tamamen çıkarılarak yerine ''sanıkların 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f-son maddesi gereğince haksız menfaatin 2 katı olan 5000 TL karşılığı 250'şer gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,