Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/17080 K.2019/7837

b-TCK’nın 106/1, 62. maddeleri gereğince mahkumiyet c-TCK’nın 155/2, 62, 50/1-a, 52. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanığın, hakaret suçundan beraatine ilişkin hüküm katılan; tehdit ve hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçlarından mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın emlakçılık yaptığı, ev satmak üzere katılanla sözlü olarak anlaştığı, ayrıca katılan adına kredi çekmek üzere masraf ya da diğer adı altında katılandan 4.500 TL para aldığı, kredi işlemlerinin yapılmaması sonucunda aralarında çıkan husumet nedeniyle sanık tarafından katılanın gelini tanık ...'e telefonda katılanı hedef alan sözlerinin hakaret ve tehdit içerdiği belirtilerek sanığın atılı suçları işlediği iddia edilen olayda,

1-Tehdit suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde:

5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 5219 sayılı Kanunun 3. maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesindeki temyiz kesinlik sınırının 21.07.2004 tarihinden itibaren 2.000 TL' ye, 6217 sayılı yasanın yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihinden itibaren de sadece doğrudan verilen adli para cezalarında temyiz kesinlik sınırının 3.000,00 TL'ye çıkartılmış olması nedeniyle sanık hakkında doğrudan hükmolunan ve kesinlik sınırının altında kaldığı anlaşılan 500,00 TL adli para cezasına mahkumiyetine dair hükme yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Hakaret suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm ile hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde:

Sanık savunması, katılan ve tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın yetkisinde olmadığı halde katılana kredi çekmesini sağlamak amacıyla para aldığı ve emlakçılık yaptığını beyan etmesi nedeniyle meslek ilişkisi gereği, kendisine teslim edilmiş olan parayı katılana iade etmemek suretiyle nitelikli olarak güveni kötüye kullanma suçunu işlediği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında ve sanığın katılanı hedef alan hakaret sözlerinin katılanın gıyabında söylendiğinden dolayı ihtilat unsuru gerçekleşmediğinden hakaret suçunun unsurları oluşmadığından sanığın beraatine ilişkin mahkemenin kabulünde de bir isabetsizlik görülmemiştir.