Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/17117 K.2019/2884

2) Sanık ... hakkında; a)TCK'nın 157/1, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet (katılan ...'e karşı) b)TCK'nın 157/1, 35, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet (katılan ...'a karşı) 3)Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında ayrı ayrı TCK'nın 157/1, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet (katılan ...'e karşı) 4)Sanık ... hakkında TCK'nın 157/1, 35, 53/1. ve CMK'nın 231/5. maddeleri gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair (katılan ...'a karşı)

Sanıklar ..., ..., ... hakkında katılan ...'a karşı dolandırıcılık suçundan verilen ve itiraza tabi olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı itiraz merciinde incelenerek 12.04.2012 tarihinde itirazların reddine karar verildiği, sanık ...'ün itiraz ve temyiz dilekçelerinin ise bu karardan önce 23.03.2012 tarihinde verilmiş olmasına karşın 12.04.2012 tarihinde sanık ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı yönünden bir değerlendirme yapılmamış olması nedeniyle, yalnızca sanıklar ..., ... ve ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları temyiz kapsamı dışında bırakılmıştır.

Suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçundan tüm sanıkların beraatine ilişkin hükümler katılan ... vekili tarafından; dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler sanıklar ve müdafiileri ile katılan ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanıklar hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçundan verilen beraat kararlarına ilişkin katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 19.02.2013 tarih ve 6-1490/59 sayılı kararında açıklandığı üzere, suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçu kamunun güvenliğine karşı işlenen suçlardan olup dolandırıcılık suçunu işlemek amacıyla kurulan örgütün eylemleri nedeniyle katılanın doğrudan zarar görmesi ve davaya katılması da mümkün olmadığı; bu suç yönünden usule aykırı olarak verilen katılma kararının da hukuken kararı temyiz hakkı vermeyeceği anlaşıldığından katılan vekilinin temyiz inceleme başvurusunun 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik dolandırıcılık suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 231. maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı Kanun'un 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığından 5271 sayılı CMK' nın 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağından temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için, dosyanın incelenmeksizin iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

3-Tüm sanıklar hakkında katılan ...'e karşı dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükümleri ile sanık ... Palabıyık hakkında katılan ...'a karşı dolandırıcılığa teşebbüs suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek katılanları telefonla aradıkları, telefondaki şahsın kendisini emniyet müdürü olarak tanıtıp, hesaplarının şüpheli şahıslarca ele geçirilmesi nedeniyle operasyon yapıldığını ve belirtilen hesaba para yatırması gerektiğini söyleyerek ikna ettiği bu şekilde katılan ...'in 193.970 TL menfaat temin ettikleri, katılan ...'a yönelik eylemlerinin ise teşebbüs aşamasında kaldığının iddia ve kabul edildiği somut olayda;

sanıkların kendilerini emniyet müdürü olarak tanıttıklarının iddia edilmesi karşısında eylemlerin 5237 sayılı TCK'nın 158/1-L maddesinde öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,