Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/17313 K.2017/16339

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... müdafisi ve sanık ... tarafından, katılan vekili tarafından sadece vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ..., hüküm tebliğinin usulsüz olması nedeniyle temyiz hakkını kullanamadığından bahisle eski hale getirme talebiyle birlikte temyiz başvurusunda bulunduğundan, 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK'un 311. maddesi hükmüne göre eski hale getirme talebi ile birlikte temyiz isteminde bulunulmuş olması halinde bu talebi inceleme merciinin Yargıtay'ın ilgili dairesi olması karşısında, mahkemenin sanık hakkında temyiz talebinin reddine ilişkin verdiği 10.09.2015 tarihli ek kararın hukuki değerden yoksun bulunduğu kabul edilip bu karar kaldırılmak suretiyle,

yokluğunda hüküm kurulan sanık ...’a Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü tarafından 25.11.2014 tarihinde tebligat yapıldığı, tebliğ-tebellüğ belgesinin incelenmesinde; hükmün okunmadığı, CMK’nun 35/3. maddesine göre yapılan tebligatın usulüne uygun yapılmaması nedeniyle temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanıkların, katılanı telefondan arayarak kendilerini polis ve savcı olarak tanıttıktan sonra haksız menfaat temin ederek dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia edilen olayda; eylemin, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 14.maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 158/1. maddesine eklenen ( L ) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi zorunluluğu,