KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2017/17579 E., 2017/15663 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Haziran 2017
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hüküm
- TCK’nın 157/1,52/2-4,53. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Karar Metni
226 kelime·1 dk okuma
Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın yokluğunda verilen mahkumiyet hükmü sanığın sorgusunda bildirmiş olduğu adresine usulünce tebligat yapılmaksızın ve herhangi bir adres araştırmasına gidilmeksizin Mernis adresine Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre tebliğin yapıldığı, halbuki.
Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine 11.01.2011 tarih ve 6099 sayılı Kanun'un 3. maddesi ile eklenen "Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır" hükmüne göre, tebliğin duruşmada belirtilen adrese yapılamaması halinde MERNİS adresine yapılması gerekirken, yapılan tebligatın usule aykırı olduğu bu nedenle sanığın 15/12/2015 tarihli temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde yapıldığı kabul edilerek yapılan incelemede;
Sanığa yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2017/17579, K. 2017/15663, 19 Haziran 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama