Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/17582 K.2017/20942

TCK’nın 157/1,52/2-4,53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık ... ve sanık ...’nin müdafi tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...’nin yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün sanığın savunmasında beyan ettiği adresine tebligat çıkartılmadan doğrudan Mernis kayıt sistemindeki adresine yapılan 21/10/2014 tarihli tebligatın usulsüz olması nedeniyle sanık müdafinin 27/11/2014 tarihli temyiz dilekçesinin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

20/05/2013 tarihli iddianamede, sanıkların olay tarihinde müştekiyi kullanmış olduğu cep telefonundan arayarak, kendilerini polis olarak tanıttıktan sonra haksız menfaat temin ederek dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda, sanıkların eyleminin, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 14.maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 158/1. maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık fiiline ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu;