Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/18155 K.2019/10083

Sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ile katılan şirketin birlikte...Üretim ve Tic. Ltd.

Şti’yi kurdukları ve şirkette %50 oranında pay sahibi oldukları, ayrıca sanığın şirkete müdür olarak tayin edildiği, İzmir 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 15/12/2005 tarih ve 2005/97-710 sayılı kararı ile bu şirketin tasfiyesine karar verildiği, şirkete atanan tasfiye memurunun hazırlamış olduğu 31/01/2011 tarihli genel mizan listesine göre şirket kasasında bulunması gereken 71.397,60 TL nakit paranın kasada mevcut olmadığı,

ayrıca şirket adına Yapı Kredi Bankası .... şubesi nezninde açılmış bulunan 2291094331 nolu hesaptan 11/08/2005 tarihinde çekilen, ancak hesap ekstresinde kim tarafından çekildiği belirtilmeyen 1.560 TL ve aynı tarihte çekilen 970 Euronun sanık tarafından şirket kayıtlarına intikal ettirilmeyerek mal edinildiği, sanığın bu şekilde atılı suçu işlediği iddia edilen olayda;

Dosya kapsamında bilirkişi ... tarafından düzenlenen 22/01/2014 tarihli bilirkişi raporuna göre, şirket kayıtlarının düzgün tutulmaması, fiş eklerinde ilgili çeklerin bulunmaması, fişlerde belirtilen çeklerin tahsil edilip edilmediğinin kesin olarak belirlenememesi nedeniyle kasada var olması gereken 71.397,60 TL’nin gerçekte kasaya girmiş olup olmadığının belirlenemediği, bu nedenle bu miktarın sanığın uhdesinde bulunuduğuna dair kesin bir tespit yapılamadığı;

ancak, şirket hesabından çekilip sanığın uhdesinde olduğu kabul edilen 1.560 TL’nin ise, aynı tarihte hesaptan çekilen 970 Euronun o tarihteki döviz kuru karşılığı olduğu ve bu paranın şirkete ait kredi kartı borcunun ödenmesi için kullanıldığının anlaşılması karşısında, sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli kesin delil bulunmadığı halde beraatı yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,