Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/18161 K.2020/7530

suçundan; TCK’nın 158/1-j, 52/2, 158/1-son, 35/2, 62/1,50/1-a, 52/4 maddeleri gereğince mahkumiyet, Resmi belgede sahtecilik suçundan; TCK’nın 204/1, 62/1, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet, Güveni kötüye kullanma suçundan; TCK’nın 155/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik ve güveni kötüye kullanma suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ile katılanın arkadaş oldukları, olaydan yaklaşık bir hafta önce sanık, tanık ... ve katılanın bir araya geldikleri, gezmek amacıyla katılana ait motosikleti kullandıkları, gezerken sanığın tanık ... ile birlikte bir yere gitmek üzere katılandan motosikletini aldığı, motosiklet ile birlikte ruhsatını, katılanın cüzdanını ve cüzdan içerisindeki nüfus cüzdanını da katılandan istediği, katılanın rızasıyla cüzdanını sanığa verdiği, tanık ile bir yere gidip geldikten sonra sanığın katılana cüzdan ve ruhsatı teslim ettiği ancak nüfus cüzdanını geri vermediği, sanığın suç tarihinde Garanti Bankası...

Şubesine gittiği, öncesinde nüfus cüzdanının resim kısmına kendi resmini yapıştırdığı, bankaya vardığında tanık olarak dinlenen banka görevlisine kredi çekmek istediğini söylediği, banka bilgi sisteminden kredi talebi açıldıktan sonra nüfus cüzdanı ile işlem yapılmaya çalışıldığı, ancak sistemde kayıtlı nüfus cüzdan bilgilerine göre katılanın bilgilerinin gelmesi, buradaki fotoğrafın sanığa ait olmaması nedeniyle işlemin yapılamadığı, bu durumun banka görevlisi tanık ... tarafından sanığa bildirildiği,

sanığın bilgilerini kimin nasıl girmiş olabileceği gibisinden sözler söyleyip, tanık ...’ın kendi sistemlerinde kayıtlı bulunan katılana ait telefon numarasından katılanı arayacağı sırada, sanığın panikleyerek nüfus cüzdanını tutmakta olan tanıktan çekip aldıktan sonra hızlıca bankayı terk ettiği, bu şekilde üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik ve güveni kötüye kullanma suçlarını işlediği iddia olunan somut olayda;

1- Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık savunması, katılan beyanı, tanıklar beyanı ve tüm dosya kapsamından, sanığın üzerine atılı banka veya diğer kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlamak maksadıyla dolandırıcılığa teşebbüs suçunun sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde, asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde hüküm kurmak suretiyle fazla adli para cezası tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılanmayı gerektirmeyen bu hususta, aynı kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükmün 2. fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "120 GÜN", "2.400,00TL", "8.000,00TL", "2.000,00TL" ve "1.666,00TL" terimlerinin çıkartılarak yerine, sırasıyla "400 GÜN", "100 GÜN", "83 GÜN" ve "1.660TL" ibarelerinin eklenmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik ve güveni kötüye kullanma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a- Sahtecilik suçunun oluşabilmesi için, yapılan sahtecilikte aldatma kabiliyetinin bulunması zorunludur. Aldatma kabiliyetinin bulunup bulunmadığı da belge aslı üzerinde hakim tarafından yapılacak bir incelemeyle belirlenecektir. Bu hukuksal olgular ışığında somut olay incelendiğinde, banka şubesine yapılan başvuru esnasında kullanılan sahte nüfus cüzdanı aslının ele geçirilememesi ve iğfal kabiliyetine sahip olup olmadığı hususunun tespit edilememesi nedeniyle, sanığın üzerine atılı resmi belgede sahtecilik suçundan beraatine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

b – Sanığa yüklenen güveni kötüye kullanma suçu nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu,