Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/19215 K.2017/18256

Dolandırıcılık suçundan yapılan yargılama sonucunda, sanığın TCK’nın 157/1, 35, 62 ve 52. maddeleri gereğince cezalandırılmasına, CMK’nın 231/5. maddesi gereğince hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca denetim süresine tabi tutulmasına dair Kayseri 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 12/11/2013 tarih, 2013/37 E., 2013/833 K. sayılı kararının kesinleştiği, denetim süresi içinde, sanık hakkında 12/05/2014 tarihinde yeniden işlediği ikinci suçtan dolayı mahkumiyetine karar verildiği ve bu kararın 26/03/2015 tarihinde kesinleşmesiyle yapılan ihbar üzerine CMK'nın 231/11. maddesi gereğince;

hükmün açıklanmasına ilişkin Kayseri 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 05/06/2015 tarih, 2015/357 E., 2015/600 K. sayılı kararı ile sanığın atılı suçtan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Temyiz dışı sanıklarla birlikte fikir ve eylem birliği içerisinde hareket eden sanığın katılanı telefonundan arayarak Cumhuriyet savcısı ile birlikte soruşturma yürüttüklerini söyleyerek haksız menfaat temin ettiği yönünde dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Eylemin hükümden sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 14. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 158/1. maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delillerin takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı vermesi gerektiği zorunluluğu,