Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/1971 K.2017/24238

2- TCK'nun 158/1-f-son, 62, 52/2 ve 53/1-2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanıkların nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların, katılan ...'ın işlettiği galeriye gittikleri ve .... plaka sayılı minübüsü beğenip satın aldıkları, karşılığında tamamen sahte olarak oluşturulmuş, 25/03/2012 keşide tarihli, 33.000 TL bedelli çeki ciro ederek katılana verdikleri, daha sonra katılanın çeki keşideci olarak görünen şirketten sorduğunda sahteliğini öğrendiği anlaşılmakla; sanıkların eyleminin TCK'nun 158/1-f maddesinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık ve aynı kanunun 204/1. maddesinde yer alan resmi belgede sahtecilik suçlarını oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanıkların adli sicil kayıtlarında yer alan ilamların kesinleşme ve infaz tarihlerini gösterir onaylı örneklerinin getirtilerek, sonucuna göre sanıklar hakkında TCK'nun 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından.

TCK'nun 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (i) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.