Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/2060 K.2017/20143

Sanığın nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 29.12.2011 tarih ve 2011/Bşk-42-42 Esas-Karar sayılı kararında belirlendiği gibi; 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendinde; “Daireler arasında iş bölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir,” hükmüne yer verilmiştir.

İncelenen dosya içeriğine göre;

Katılanın yetkilisi olduğu şirketi iki kez arayarak ... Bilgisayar Şirketi adına reklam vermek isteyen sanığın, ...'a ait kredi kartı numarası ve bilgilerini vererek satılık bilgisayarla ilgili 132,03 TL tutarında ilan verdiği, ilan ücretinin ...'ın hesabından çekildiği iddia edilmiş olması karşısında, eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 245/1 maddesine göre banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması suçunu oluşturduğu anlaşılmakla,