Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/20797 K.2017/22408

TCK’nın 157/1,52/2-4,51,53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler sanıklar tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün baro tarafından kendisine atanan müdafine 01/06/2016 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde belirtilen bir haftalık süre geçtikten sonra sanığın yaptığı 09/06/2016 tarihli temyiz incelemesi başvurusunun 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

07/07/2015 tarihli iddianamede, sanığın olay tarihinde müştekiyi kullanmış olduğu cep telefonundan arayarak, kendisini polis olarak tanıttıktan sonra haksız menfaat temin ederek dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanığın eyleminin, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 14.maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 158/1. maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık fiiline ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu;