Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/20924 K.2017/20939

TCK’nın 157/1,62,52/2-4,53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık ... müdafi ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık ...’un yapmış olduğu temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık ...’ın hüküm tebliğinin usulsüz olması nedeniyle temyiz hakkını kullanamadığından bahisle eski hale getirme talebiyle birlikte temyiz başvurusunda bulunduğundan, 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK'un 311. maddesi hükmüne göre eski hale getirme talebi ile birlikte temyiz isteminde bulunulmuş olması halinde bu talebi inceleme merciinin Yargıtay'ın ilgili dairesi olması karşısında, mahkemenin sanık ... hakkındaki temyiz talebinin reddine ilişkin verdiği 07.06.2016 tarih 2015/58 Esas 2016/218 Karar sayılı ek kararının hukuki değerden yoksun bulunduğu kabul edilip bu karar kaldırılmak suretiyle yapılan incelemede,

Sanık ...’un yokluğunda 04.02.2016 tarihinde verilen hükmün, sanığın duruşmada bildirdiği ve aynı zamanda MERNİS kayıt sistemindeki adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre 24.03.2016 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanığın bu hükmü 1412 sayılı CMUK'nın 310/1 maddesinde belirlenen bir haftalık süre geçtikten sonra 06.06.2016 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanık ... hakkında verilen hükme yönelik yapılan temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu,