Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/21423 K.2017/22599

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün savunmasındaki adresinden iade gelmesi üzerine MERNİS adresine 20/02/2014 tarihinde Tebligat Kanununun 21. maddesine göre tebliğ edildiği, sanığın hüküm ve tebligat tarihinde askerde olduğu ve 19/04/2014 tarihinde terhis olduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin 23/05/2014 tarihli temyiz dilekçesinin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

12/02/2013 tarihli iddianamede, olay tarihinde sanığın şikayetçi ...'ü arayıp kendisinin emniyet mensubu olduğunu söyleyerek şikayetçi adına kredi çekildiğini, olayın çözülmesi için para göndermesi gerektiğini belirtip 1.300 TL para göndertmek suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edilmesi karşısında; eylemin, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 14. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 158/1. maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık fiiline ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu,