Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/2214 K.2017/22051

2-TCK.nun 207/1, 43, 62 ve 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın beraatına ilişkin hüküm katılan vekili tarafından, özel belgede sahtecilik suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, evlilik cüzdanı ile eşi olan katılan adına GSM yetkili bayine başvurarak hatta bağlı laptop ve bir adet gsm hattı çıkartarak kullanmaya başladığı, söz konusu hattın borcunun ödenmemesi üzerine katılanın durumdan haberdar olduğu, bu suretle sanığın dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia olunduğu olayda;

1-Sanığın dolandırıcılık suçundan beraatına yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde,

Sanığın savunması, katılan beyanı ve dosya kapsamına göre; atılı suçun unsurlarının oluşmadığı sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, beraat hükmünün kanuna aykırı olduğuna ve eylemin suç teşkil ettiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın, eşi olan katılan adına sahte abonelik sözleşmeleri düzenlemek suretiyle faturalı hat çıkardığı ve bu hattı kullanarak oluşan borcu ödememek şeklinde gerçekleşen eylemin; hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi,

işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki düzenleme gözetilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,