Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/23252 K.2017/19384

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün, sanığın hükümlü olarak bulunduğu cezaevinde 10/06/2014 tarihinde yapılan tebliğin CMK'nın 35/3. maddesine göre usulüne uygun olmaması karşısında, 19/06/2014 tarihli temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek tebliğnamedeki ret kararının onanmasını isteyen düşünceye iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

16/12/2013 tarihli iddianamede, olay tarihinde sanığın katılan ...'i arayarak kendisini polis memuru olarak tanıttığı, katılanın kimlik bilgileri ile 23 adet telefon hattı çıkarılarak terör olaylarında kullanıldığını, olayın aydınlatılması için para göndermesi gerektiğini söyleyerek 14.376 TL parayı yatırtmak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edilmesi karşısında;

eylemin, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 14. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 158/1.maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık fiiline ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu,