Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/23425 K.2017/26038

Dolandırıcılık suçundan yapılan yargılama sonucunda, sanığın 157/1,35/2,52/2, 53 maddeleri gereğince cezalandırılmasına, CMK’nın 231/5. maddesi gereğince hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca denetim süresine tabi tutulmasına dair Adana 7. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 06/06/2013 tarih ve 2012/579 Esas, 2013/414 Karar sayılı kararının kesinleştiği, denetim süresi içinde, sanık hakkında 25/12/2014 tarihinde yeniden işlediği ikinci suçtan dolayı mahkumiyetine karar verildiği ve bu kararın 25/05/2015 tarihinde kesinleşmesiyle yapılan ihbar üzerine CMK'nın 231/11. maddesi gereğince;

hükmün açıklanmasına ilişkin Adana 7. Asliye Ceza Mahkemesi’'nin 27/10/2015 tarih, 2015/502 E. 2015/781 K. sayılı kararı ile sanığın atılı suçtan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılanı telefonundan arayarak kendisini polis olarak tanıttıktan sonra haksız menfaat temin ederek dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda ;

Eylemin hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 14. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nın 158/1. maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilllerin takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı vermesi gerektiği zorunluluğu,